اندیشه‌ای داریم به وسعت ایران

سه‌شنبه
سه‌شنبه 28 خرداد 1398
26 فروردین 1395 26 فروردین 1395
14:30 14:30

متن سوره ی مبارکه ی یاسین با ترجمه فارسی

متن و ترجمه فارسی سوره یاسین

متن سوره ی مبارکه ی یاسین با ترجمه فارسی

متن و ترجمه فارسی سوره یاسین

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم

ِ به نام خداوند رحمتگر مهربان

یس

یس[/یاسین]

وَالْقُرْآنِ الْحَکِیمِ

سوگند به قرآن حکمت‏ آموز

إِنَّکَ لَمِنَ الْمُرْسَلِینَ

که قطعا تو از [جمله] پیامبرانی

عَلَی صِرَاطٍ مُسْتَقِیمٍ

بر راهی راست

تَنْزِیلَ الْعَزِیزِ الرَّحِیمِ

[و کتابت] از جانب آن عزیز مهربان نازل شده است

لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَا أُنْذِرَ آبَاوُهُمْ فَهُمْ غَافِلُونَ

تا قومی را که پدرانشان بیم‏ داده نشدند و در غفلت ماندند بیم دهی

لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ عَلَی أَکْثَرِهِمْ فَهُمْ لَا یُوْمِنُونَ

آری گفته [خدا] در باره بیشترشان محقق گردیده است در نتیجه آنها نخواهند گروید

إِنَّا جَعَلْنَا فِی أَعْنَاقِهِمْ أَغْلَالًا فَهِیَ إِلَی الْأَذْقَانِ فَهُمْ مُقْمَحُونَ

ما در گردنهای آنان تا چانه ‏هایشان غلهایی نهاده‏ ایم به طوری که سرهایشان را بالا نگاه داشته و دیده فرو هشته‏ اند

وَجَعَلْنَا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَیْنَاهُمْ فَهُمْ لَا یُبْصِرُونَ

و [ما] فراروی آنها سدی و پشت‏ سرشان سدی نهاده و پرده‏ ای بر [چشمان] آنان فرو گسترده‏ ایم در نتیجه نمی‏ توانند ببینند

وَسَوَاءٌ عَلَیْهِمْ أَأَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لَا یُوْمِنُونَ

و آنان را چه بیم دهی [و] چه بیم ندهی به حالشان تفاوت نمی ‏کند نخواهند گروید

إِنَّمَا تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّکْرَ وَخَشِیَ الرَّحْمَنَ بِالْغَیْبِ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَهٍ وَأَجْرٍ کَرِیمٍ

بیم دادن تو تنها کسی را [سودمند] است که کتاب حق را پیروی کند و از [خدای] رحمان در نهان بترسد [چنین کسی را] به آمرزش و پاداشی پر ارزش مژده ده

إِنَّا نَحْنُ نُحْیِی الْمَوْتَی وَنَکْتُبُ مَا قَدَّمُوا وَآثَارَهُمْ وَکُلَّ شَیْءٍ أَحْصَیْنَاهُ فِی إِمَامٍ مُبِینٍ

آری ماییم که مردگان را زنده می‏ سازیم و آنچه را از پیش فرستاده‏ اند با آثار [و اعمال]شان درج می ‏کنیم و هر چیزی را در کارنامه‏ ای روشن برشمرده‏ ایم

وَاضْرِبْ لَهُمْ مَثَلًا أَصْحَابَ الْقَرْیَهِ إِذْ جَاءَهَا الْمُرْسَلُونَ

[داستان] مردم آن شهری را که رسولان بدانجا آمدند برای آنان مثل زن

إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَیْهِمُ اثْنَیْنِ فَکَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوا إِنَّا إِلَیْکُمْ مُرْسَلُونَ

آنگاه که دو تن سوی آنان فرستادیم و[لی] آن دو را دروغزن پنداشتند تا با [فرستاده] سومین [آنان را] تایید کردیم پس [رسولان] گفتند ما به سوی شما به پیامبری فرستاده شده‏ ایم

قَالُوا مَا أَنْتُمْ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنَا وَمَا أَنْزَلَ الرَّحْمَنُ مِنْ شَیْءٍ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا تَکْذِبُونَ

[ناباوران آن دیار] گفتند شما جز بشری مانند ما نیستید و [خدای] رحمان چیزی نفرستاده و شما جز دروغ نمی ‏پردازید

قَالُوا رَبُّنَا یَعْلَمُ إِنَّا إِلَیْکُمْ لَمُرْسَلُونَ

گفتند پروردگار ما می‏ داند که ما واقعا به سوی شما به پیامبری فرستاده شده‏ ایم

وَمَا عَلَیْنَا إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِینُ

و بر ما [وظیفه‏ ای] جز رسانیدن آشکار [پیام] نیست

قَالُوا إِنَّا تَطَیَّرْنَا بِکُمْ لَئِنْ لَمْ تَنْتَهُوا لَنَرْجُمَنَّکُمْ وَلَیَمَسَّنَّکُمْ مِنَّا عَذَابٌ أَلِیمٌ

پاسخ دادند ما [حضور] شما را به شگون بد گرفته‏ ایم اگر دست برندارید سنگسارتان می ‏کنیم و قطعا عذاب دردناکی از ما به شما خواهد رسید

قَالُوا طَائِرُکُمْ مَعَکُمْ أَئِنْ ذُکِّرْتُمْ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ

[رسولان] گفتند شومی شما با خود شماست آیا اگر شما را پند دهند [باز کفر می ‏ورزید] نه بلکه شما قومی اسرافکارید

وَجَاءَ مِنْ أَقْصَی الْمَدِینَهِ رَجُلٌ یَسْعَی قَالَ یَا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِینَ

و [در این میان] مردی از دورترین جای شهر دوان دوان آمد [و] گفت ای مردم از این فرستادگان پیروی کنید

اتَّبِعُوا مَنْ لَا یَسْأَلُکُمْ أَجْرًا وَهُمْ مُهْتَدُونَ

از کسانی که پاداشی از شما نمی‏ خواهند و خود [نیز] بر راه راست قرار دارند پیروی کنید

وَمَا لِیَ لَا أَعْبُدُ الَّذِی فَطَرَنِی وَإِلَیْهِ تُرْجَعُونَ

آخر چرا کسی را نپرستم که مرا آفریده است و [همه] شما به سوی او بازگشت می‏ یابید

أَأَتَّخِذُ مِنْ دُونِهِ آلِهَهً إِنْ یُرِدْنِ الرَّحْمَنُ بِضُرٍّ لَا تُغْنِ عَنِّی شَفَاعَتُهُمْ شَیْئًا وَلَا یُنْقِذُونِ

آیا به جای او خدایانی را بپرستم که اگر [خدای] رحمان بخواهد به من گزندی برساند نه شفاعتشان به حالم سود می‏ دهد و نه می‏ توانند مرا برهانند

إِنِّی إِذًا لَفِی ضَلَالٍ مُبِینٍ

در آن صورت من قطعا در گمراهی آشکاری خواهم بود

إِنِّی آمَنْتُ بِرَبِّکُمْ فَاسْمَعُونِ

من به پروردگارتان ایمان آوردم [اقرار] مرا بشنوید

قِیلَ ادْخُلِ الْجَنَّهَ قَالَ یَا لَیْتَ قَوْمِی یَعْلَمُونَ

[سرانجام به جرم ایمان کشته شد و بدو] گفته شد به بهشت درآی گفت ای کاش قوم من می‏ دانستند

بِمَا غَفَرَ لِی رَبِّی وَجَعَلَنِی مِنَ الْمُکْرَمِینَ

که پروردگارم چگونه مرا آمرزید و در زمره عزیزانم قرار داد

وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَی قَوْمِهِ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ جُنْدٍ مِنَ السَّمَاءِ وَمَا کُنَّا مُنْزِلِینَ

پس از [شهادت] وی هیچ سپاهی از آسمان بر قومش فرود نیاوردیم و [پیش از این هم] فروفرستنده نبودیم

إِنْ کَانَتْ إِلَّا صَیْحَهً وَاحِدَهً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ

تنها یک فریاد بود و بس و بناگاه [همه] آنها سرد بر جای فسردند

یَا حَسْرَهً عَلَی الْعِبَادِ مَا یَأْتِیهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا کَانُوا بِهِ یَسْتَهْزِئُونَ

دریغا بر این بندگان هیچ فرستاده‏ ای بر آنان نیامد مگر آنکه او را ریشخند میکردند

أَلَمْ یَرَوْا کَمْ أَهْلَکْنَا قَبْلَهُمْ مِنَ الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَیْهِمْ لَا یَرْجِعُونَ

مگر ندیده‏ اند که چه بسیار نسلها را پیش از آنان هلاک گردانیدیم که دیگر آنها به سویشان بازنمی‏ گردند

وَإِنْ کُلٌّ لَمَّا جَمِیعٌ لَدَیْنَا مُحْضَرُونَ

و قطعا همه آنان در پیشگاه ما احضار خواهند شد

وَآیَهٌ لَهُمُ الْأَرْضُ الْمَیْتَهُ أَحْیَیْنَاهَا وَأَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبًّا فَمِنْهُ یَأْکُلُونَ

و زمین مرده برهانی است برای ایشان که آن را زنده گردانیدیم و دانه از آن برآوردیم که از آن می ‏خورند

وَجَعَلْنَا فِیهَا جَنَّاتٍ مِنْ نَخِیلٍ وَأَعْنَابٍ وَفَجَّرْنَا فِیهَا مِنَ الْعُیُونِ

و در آن [زمین] باغهایی از درختان خرما و تاک قرار دادیم و چشمه ‏ها در آن روان کردیم

لِیَأْکُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ وَمَا عَمِلَتْهُ أَیْدِیهِمْ أَفَلَا یَشْکُرُونَ

تا از میوه آن و [از] کارکرد دستهای خودشان بخورند آیا باز [هم] سپاس نمی‏ گزارند

سُبْحَانَ الَّذِی خَلَقَ الْأَزْوَاجَ کُلَّهَا مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ وَمِنْ أَنْفُسِهِمْ وَمِمَّا لَا یَعْلَمُونَ

پاک [خدایی] که از آنچه زمین می ‏رویاند و [نیز] از خودشان و از آنچه نمی‏ دانند همه را نر و ماده گردانیده است

وَآیَهٌ لَهُمُ اللَّیْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهَارَ فَإِذَا هُمْ مُظْلِمُونَ

و نشانه‏ ای [دیگر] برای آنها شب است که روز را [مانند پوست] از آن برمی ‏کنیم و بناگاه آنان در تاریکی فرو می ‏روند

وَالشَّمْسُ تَجْرِی لِمُسْتَقَرٍّ لَهَا ذَلِکَ تَقْدِیرُ الْعَزِیزِ الْعَلِیمِ

و خورشید به [سوی] قرارگاه ویژه خود روان است تقدیر آن عزیز دانا این است

وَالْقَمَرَ قَدَّرْنَاهُ مَنَازِلَ حَتَّی عَادَ کَالْعُرْجُونِ الْقَدِیمِ

و برای ماه منزلهایی معین کرده‏ ایم تا چون شاخک خشک خوشه خرما برگردد

لَا الشَّمْسُ یَنْبَغِی لَهَا أَنْ تُدْرِکَ الْقَمَرَ وَلَا اللَّیْلُ سَابِقُ النَّهَارِ وَکُلٌّ فِی فَلَکٍ یَسْبَحُونَ

نه خورشید را سزد که به ماه رسد و نه شب بر روز پیشی جوید و هر کدام در سپهری شناورند

وَآیَهٌ لَهُمْ أَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّیَّتَهُمْ فِی الْفُلْکِ الْمَشْحُونِ

و نشانه‏ ای [دیگر] برای آنان اینکه ما نیاکانشان را در کشتی انباشته سوار کردیم

وَخَلَقْنَا لَهُمْ مِنْ مِثْلِهِ مَا یَرْکَبُونَ

و مانند آن برای ایشان مرکوبها[ی دیگری] خلق کردیم

وَإِنْ نَشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِیخَ لَهُمْ وَلَا هُمْ یُنْقَذُونَ

و اگر بخواهیم غرقشان می ‏کنیم و هیچ فریادرسی نمی‏ یابند و روی نجات نمی ‏بینند

إِلَّا رَحْمَهً مِنَّا وَمَتَاعًا إِلَی حِینٍ

مگر رحمتی از جانب ما [شامل آنها گردد] و تا چندی [آنها را] برخوردار سازیم

وَإِذَا قِیلَ لَهُمُ اتَّقُوا مَا بَیْنَ أَیْدِیکُمْ وَمَا خَلْفَکُمْ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ

و چون به ایشان گفته شود از آنچه در پیش رو و پشت‏ سر دارید بترسید امید که مورد رحمت قرار گیرید [نمی ‏شنوند]

وَمَا تَأْتِیهِمْ مِنْ آیَهٍ مِنْ آیَاتِ رَبِّهِمْ إِلَّا کَانُوا عَنْهَا مُعْرِضِینَ

و هیچ نشانه‏ ای از نشانه‏ های پروردگارشان بر آنان نیامد جز اینکه از آن رویگردان شدند

وَإِذَا قِیلَ لَهُمْ أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقَکُمُ اللَّهُ قَالَ الَّذِینَ کَفَرُوا لِلَّذِینَ آمَنُوا أَنُطْعِمُ مَنْ لَوْ یَشَاءُ اللَّهُ أَطْعَمَهُ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا فِی ضَلَالٍ مُبِینٍ

و چون به آنان گفته شود از آنچه خدا به شما روزی داده انفاق کنید کسانی که کافر شده‏ اند به آنان که ایمان آورده‏ اند می‏ گویند آیا کسی را بخورانیم که اگر خدا می‏ خواست [خودش] وی را می ‏خورانید شما جز در گمراهی آشکاری [بیش] نیستید

وَیَقُولُونَ مَتَی هَذَا الْوَعْدُ إِنْ کُنْتُمْ صَادِقِینَ

و می‏ گویند اگر راست می‏ گویید پس این وعده [عذاب] کی خواهد بود

مَا یَنْظُرُونَ إِلَّا صَیْحَهً وَاحِدَهً تَأْخُذُهُمْ وَهُمْ یَخِصِّمُونَ

جز یک فریاد [مرگبار] را انتظار نخواهند کشید که هنگامی که سرگرم جدالند غافلگیرشان کند

فَلَا یَسْتَطِیعُونَ تَوْصِیَهً وَلَا إِلَی أَهْلِهِمْ یَرْجِعُونَ

آنگاه نه توانایی وصیتی دارند و نه می‏ توانند به سوی کسان خود برگردند

وَنُفِخَ فِی الصُّورِ فَإِذَا هُمْ مِنَ الْأَجْدَاثِ إِلَی رَبِّهِمْ یَنْسِلُونَ

و در صور دمیده خواهد شد پس بناگاه از گورهای خود شتابان به سوی پروردگار خویش می ‏آیند

قَالُوا یَا وَیْلَنَا مَنْ بَعَثَنَا مِنْ مَرْقَدِنَا هَذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمَنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُونَ

می‏ گویند ای وای بر ما چه کسی ما را از آرامگاهمان برانگیخت این است همان وعده خدای رحمان و پیامبران راست می گفتند

إِنْ کَانَتْ إِلَّا صَیْحَهً وَاحِدَهً فَإِذَا هُمْ جَمِیعٌ لَدَیْنَا مُحْضَرُونَ

[باز هم] یک فریاد است و بس و بناگاه همه در پیشگاه ما حاضر آیند

فَالْیَوْمَ لَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَیْئًا وَلَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ

امروز بر کسی هیچ ستم نمی ‏رود جز در برابر آنچه کرده‏ اید پاداشی نخواهید یافت

إِنَّ أَصْحَابَ الْجَنَّهِ الْیَوْمَ فِی شُغُلٍ فَاکِهُونَ

در این روز اهل بهشت کار و باری خوش در پیش دارند

هُمْ وَأَزْوَاجُهُمْ فِی ظِلَالٍ عَلَی الْأَرَائِکِ مُتَّکِئُونَ

آنها با همسرانشان در زیر سایه ‏ها بر تختها تکیه می‏ زنند

لَهُمْ فِیهَا فَاکِهَهٌ وَلَهُمْ مَا یَدَّعُونَ

در آنجا برای آنها [هر گونه] میوه است و هر چه دلشان بخواهد

سَلَامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِیمٍ

از جانب پروردگار[ی] مهربان [به آنان] سلام گفته می ‏شود

وَامْتَازُوا الْیَوْمَ أَیُّهَا الْمُجْرِمُونَ

و ای گناهکاران امروز [از بی‏ گناهان] جدا شوید

أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَیْکُمْ یَا بَنِی آدَمَ أَنْ لَا تَعْبُدُوا الشَّیْطَانَ إِنَّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُبِینٌ

ای فرزندان آدم مگر با شما عهد نکرده بودم که شیطان را مپرستید زیرا وی دشمن آشکار شماست

وَأَنِ اعْبُدُونِی هَذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِیمٌ

و اینکه مرا بپرستید این است راه راست

وَلَقَدْ أَضَلَّ مِنْکُمْ جِبِلًّا کَثِیرًا أَفَلَمْ تَکُونُوا تَعْقِلُونَ

و [او] گروهی انبوه از میان شما را سخت گمراه کرد آیا تعقل نمیکردید

هَذِهِ جَهَنَّمُ الَّتِی کُنْتُمْ تُوعَدُونَ

این است جهنمی که به شما وعده داده می ‏شد

اصْلَوْهَا الْیَوْمَ بِمَا کُنْتُمْ تَکْفُرُونَ

به [جرم] آنکه کفر می ‏ورزیدید اکنون در آن درآیید

الْیَوْمَ نَخْتِمُ عَلَی أَفْوَاهِهِمْ وَتُکَلِّمُنَا أَیْدِیهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ بِمَا کَانُوا یَکْسِبُونَ

امروز بر دهانهای آنان مهر می ‏نهیم و دستهایشان با ما سخن می‏ گویند و پاهایشان بدانچه فراهم می‏ ساختند گواهی می‏ دهند

وَلَوْ نَشَاءُ لَطَمَسْنَا عَلَی أَعْیُنِهِمْ فَاسْتَبَقُوا الصِّرَاطَ فَأَنَّی یُبْصِرُونَ

و اگر بخواهیم هر آینه فروغ از دیدگانشان می‏ گیریم تا در راه [کج] بر هم پیشی جویند ولی [راه راست را] از کجا می‏ توانند ببینند

وَلَوْ نَشَاءُ لَمَسَخْنَاهُمْ عَلَی مَکَانَتِهِمْ فَمَا اسْتَطَاعُوا مُضِیًّا وَلَا یَرْجِعُونَ

و اگر بخواهیم هرآینه ایشان را در جای خود مسخ می ‏کنیم [به گونه‏ ای] که نه بتوانند بروند و نه برگردند

وَمَنْ نُعَمِّرْهُ نُنَکِّسْهُ فِی الْخَلْقِ أَفَلَا یَعْقِلُونَ

و هر که را عمر دراز دهیم او را [از نظر] خلقت فروکاسته [و شکسته] گردانیم آیا نمی‏ اندیشند

وَمَا عَلَّمْنَاهُ الشِّعْرَ وَمَا یَنْبَغِی لَهُ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ وَقُرْآنٌ مُبِینٌ

و [ما] به او شعر نیاموختیم و در خور وی نیست این [سخن] جز اندرز و قرآنی روشن نیست

لِیُنْذِرَ مَنْ کَانَ حَیًّا وَیَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَی الْکَافِرِینَ

تا هر که را [دلی] زنده است بیم دهد و گفتار [خدا] در باره کافران محقق گردد

أَوَلَمْ یَرَوْا أَنَّا خَلَقْنَا لَهُمْ مِمَّا عَمِلَتْ أَیْدِینَا أَنْعَامًا فَهُمْ لَهَا مَالِکُونَ

آیا ندیده‏ اند که ما به قدرت خویش برای ایشان چهارپایانی آفریده‏ ایم تا آنان مالک آنها باشند

وَذَلَّلْنَاهَا لَهُمْ فَمِنْهَا رَکُوبُهُمْ وَمِنْهَا یَأْکُلُونَ

و آنها را برای ایشان رام گردانیدیم از برخی‏شان سواری می‏ گیرند و از بعضی می ‏خورند

وَلَهُمْ فِیهَا مَنَافِعُ وَمَشَارِبُ أَفَلَا یَشْکُرُونَ

و از آنها سودها و نوشیدنیها دارند پس چرا شکرگزار نیستید

وَاتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ آلِهَهً لَعَلَّهُمْ یُنْصَرُونَ

و غیر از خدا[ی یگانه] خدایانی به پرستش گرفتند تا مگر یاری شوند

لَا یَسْتَطِیعُونَ نَصْرَهُمْ وَهُمْ لَهُمْ جُنْدٌ مُحْضَرُونَ

[ولی بتان] نمی‏ توانند آنان را یاری کنند و آنانند که برای [بتان] چون سپاهی احضار شده‏ اند

فَلَا یَحْزُنْکَ قَوْلُهُمْ إِنَّا نَعْلَمُ مَا یُسِرُّونَ وَمَا یُعْلِنُونَ

پس گفتار آنان تو را غمگین نگرداند که ما آنچه را پنهان و آنچه را آشکار می کنند می‏ دانیم

أَوَلَمْ یَرَ الْإِنْسَانُ أَنَّا خَلَقْنَاهُ مِنْ نُطْفَهٍ فَإِذَا هُوَ خَصِیمٌ مُبِینٌ

مگر آدمی ندانسته است که ما او را از نطفه‏ ای آفریده‏ ایم پس بناگاه وی ستیزه ‏جویی آشکار شده است

وَضَرَبَ لَنَا مَثَلًا وَنَسِیَ خَلْقَهُ قَالَ مَنْ یُحْیِی الْعِظَامَ وَهِیَ رَمِیمٌ

و برای ما مثلی آورد و آفرینش خود را فراموش کرد گفت چه کسی این استخوانها را که چنین پوسیده است زندگی می ‏بخشد

قُلْ یُحْیِیهَا الَّذِی أَنْشَأَهَا أَوَّلَ مَرَّهٍ وَهُوَ بِکُلِّ خَلْقٍ عَلِیمٌ

بگو همان کسی که نخستین‏ بار آن را پدید آورد و اوست که به هر [گونه] آفرینشی داناست

الَّذِی جَعَلَ لَکُمْ مِنَ الشَّجَرِ الْأَخْضَرِ نَارًا فَإِذَا أَنْتُمْ مِنْهُ تُوقِدُونَ

هم او که برایتان در درخت‏ سبزفام اخگر نهاد که از آن [چون نیازتان افتد] آتش می‏ افروزید

أَوَلَیْسَ الَّذِی خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِقَادِرٍ عَلَی أَنْ یَخْلُقَ مِثْلَهُمْ بَلَی وَهُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِیمُ

آیا کسی که آسمانها و زمین را آفریده توانا نیست که [باز] مانند آنها را بیافریند آری اوست آفریننده دانا

إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَیْئًا أَنْ یَقُولَ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ

چون به چیزی اراده فرماید کارش این بس که می‏ گوید باش پس [بی ‏درنگ] موجود می ‏شود

فَسُبْحَانَ الَّذِی بِیَدِهِ مَلَکُوتُ کُلِّ شَیْءٍ وَإِلَیْهِ تُرْجَعُونَ

پس [شکوهمند و] پاک است آن کسی که ملکوت هر چیزی در دست اوست و به سوی اوست که بازگردانیده می ‏شوید

دیدگاه خود را بنویسید

icon news